Mogiłę Klimondów oznaczono plakietą Grób weterana

W ceremonii wzięli udział także prezydent Jarosław Klimaszewski oraz wiceprzewodniczący Rady Miejskiej Konrad Łoś. Prezydent mówił o znaczeniu pamięci o przeszłości i o ludziach, którzy byli gotowi poświęcić życie w walce o niepodległość.

Jarosław Klimaszewski podkreślił, że wolność nie jest dana raz na zawsze, a historia bohaterów może być ważną lekcją dla młodzieży. Zwrócił uwagę na wartości „Bóg, Honor i Ojczyzna” oraz potrzebę zatrzymania się i upamiętnienia osób, które ryzykowały życie i zdrowie dla ojczyzny, by przyszłe pokolenia nie musiały podejmować podobnego obowiązku.

Uroczystość poprowadził Jan Kwaśniewicz, naczelnik Oddziałowego Biura Upamiętniania Walk i Męczeństwa Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach. Wyjaśnił, że plakiety mają przypominać o weteranach i chronić przed zapomnieniem miejsca spoczynku twórców zbrojnych struktur podziemnej Polski.

Kwaśniewicz przypomniał, że od 2018 roku Instytut Pamięci Narodowej realizuje ustawę o grobach weteranów walk o wolność i niepodległość Polski. Ustawa ta pozwala obejmować opieką i wspierać dysponentów grobów osób, które walczyły o wolną ojczyznę; IPN może także udzielać świadczeń pieniężnych na utrzymanie tych miejsc.

Naczelnik mówił również o przywracaniu pamięci o bohaterach i przywoływaniu ich z imienia i nazwiska. Podkreślił, że ważne jest, by potrafić opowiedzieć o nich coś więcej.

Biografie małżonków przedstawiła przedstawicielka katowickiego IPN. Następnie Jan Kwaśniewicz umieścił plakietę na ich mogile, a proboszcz Parafii Wojskowej Bożego Miłosierdzia w Bielsku-Białej odmówił modlitwę w intencji zmarłych.

Jerzy Klimonda urodził się 12 maja 1914 roku w Pewli Ślemieńskiej. Był synem nauczycieli miejscowej szkoły powszechnej; po ukończeniu czwartej klasy kształcił się w Państwowym Gimnazjum im. M. Kopernika w Żywcu, gdzie w 1932 roku zdał maturę.

W 1936 roku uzyskał tytuł magistra filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, a następnie odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii. Pracował jako nauczyciel matematyki i fizyki w Gimnazjum Żeńskim w Chrzanowie, a w kolejnym roku szkolnym uczył matematyki w Prywatnym Koedukacyjnym Liceum i Gimnazjum w Będzinie.

Zmobilizowany 28 sierpnia 1939 roku, uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po internowaniu na Węgrzech przedostał się na Zachód i służył w Polskich Siłach Zbrojnych w 1. Pułku Artylerii Motorowej 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka jako porucznik.

Za zasługi bojowe otrzymał Krzyż Walecznych, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami i Medal Wojska z Okuciami, a także brytyjskie odznaczenia: 1939-1945 Star, France-Germany Star i Defence Medal. Po powrocie do Polski w 1947 roku uczył w gimnazjum w Żywcu; jako były oficer Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie został przeniesiony do rezerwy i nie awansował.

Od września 1949 roku pracował w Państwowej Szkole Przemysłowej w Bielsku, późniejszym Technikum Włókienniczym, jako nauczyciel matematyki i wychowawca młodzieży. W czasach stalinowskich zachował bezpartyjność, co niekorzystnie wpływało na decyzje personalne władz; w 1957 roku wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego, a w 1965 roku został przyjęty do ZBoWiD.

Po wydarzeniach z marca 1968 roku, gdy z przyczyn politycznych usunięto dotychczasowego dyrektora szkoły, odmówił przyjęcia proponowanego mu stanowiska. Uznał tę decyzję za krzywdzącą. Za swoją pracę pedagogiczną i społeczną otrzymał Złotą Odznakę „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 r. Zmarł 21 lutego 1975 roku w Bielsku-Białej.

Anna Klimonda urodziła się 4 lipca 1925 roku w Warszawie. Podczas Powstania Warszawskiego była łączniczką i sanitariuszką, a także dowodziła patrolem sanitarnym w Batalionie im. Gen. J. Sowińskiego w Obwodzie III Wola; awansowała do stopnia plutonowego.

Po upadku powstania była więziona w niemieckich obozach, między innymi w Lamsdorf, obecnie Łambinowicach w województwie opolskim. Zmarła 12 września 1993 roku w Bielsku-Białej. Otrzymała Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Walecznych, Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały”, Medal za Warszawę 1939-1945, Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 r., Odznakę Grunwaldzką oraz Warszawski Krzyż Powstańczy.

_{Źródło: Urząd Miejski w Bielsku-Białej}